Eric de Jong

Per boot van Chiang Rai naar Tha Ton

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 23 januari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

De boot naar Tha Ton kan maximaal acht passagiers vervoeren; het is een klein bootje omdat de rivier de Kok weinig diepte heeft, zeker deze tijd van het jaar. De schipper loodst ons behendig van links naar rechts over de rivier, soms wat grind of zand van de bodem rakend. De tocht is heel mooi, het is koel op het water en we zitten redelijk comfortabel op de bodem van het bootje. De rivier is bepaald niet druk bevaren, slechts af en toe komen we een ander bootje tegen of zien we vissers of wat leven aan de wal.
Na een uur stappen wat toeristen van boord om hun tocht per olifant te vervolgen. Wij zijn met twee anderen de enige passagiers. Na drie en half uur komen we aan in Tha Ton, waar we al van verre de bekende witte Boeddha kunnen zien.
We nemen onze intrek in guesthouse Apple; een mooie kamer voor 300 Baht (6 euro).
Na de koelte van het water is het aan wal behoorlijk warm! Toch klimmen we naar de witte Boeddha, net buiten het dorp. We komen bij de plaatselijke tempel en er zijn veel monnikken, die net de ijscoman verwelkomen. Grappig, hij verkoopt broodjes ijs met zoete siroop. De (jonge) monnikken stuiven uiteen als ik ze wil fotograferen. Ijs kopen is blijkbaar niet zuiver in de leer?! Gelukkig kan ik toch een paar mooie foto’s maken, nog wel met toestemming. Daarna is er een korte “dienst” waarbij de monnikken en novicen les krijgen, een mantra zingen en op hun verzorging gecontrleerd worden. Grote hilariteit als sommigen door de zijdeur proberen te ontsnappen aan de controle.
Morgen gaan we verder naar Mae Salong, zo’n 60 km verder. De taxi hebben we al geboekt, dus dat is gemakkelijk.

Posted 23rd January 2006 by Eric de Jong

Heeren van de thee

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 28 januari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Na een verblijf van enkele dagen in het bergdorp Mae Salong, zijn we vandaag terug in Chiang Rai. Er was geen internet in Mae Salong, dus ook geen verslag van onze reis.
Van Tha Tong zijn we per taxi naar Mae Salong gereisd, wat een ritje was van krap een uur over zeer steile bergwegen. Hier is een jeep met vierwielaandrijving wel handig, zeker in het regenseizoen.
Mae Salong ligt op zo’n 1700 meter in een omgeving met veel theeplantages; de thee en andere gewassen moeten voor alternatieve inkomsten zorgen na het bestrijden van de opiumteelt. Het levert heerlijke thee op en een mooi landschap

De foto is heb ik vanmorgen genomen vanaf het terras van ons bugalowtje, dat wij in Mae Salong hadden gehuurd.

In het hotel en eigenlijk in het hele dorp is het thee, thee en nog eens thee. Als thee-liefhebbers hadden we hier dus een gouden tijd. Zoals je wijnproeverijen hebt, kun je hier thee proeven. Dat hebben we dan ook gedaan! Sommige thee had een mooie neus, andere een wat scherpe of bittere afdronk, enzovoorts. We hebben van een paar soorten wat aangeschaft, zodat we ook thuis thee kunnen serveren uit deze streek.

De wandelingen voerden ons tussen de thee door naar verschillende dorpjes van zogenaamde hill tribes, uit omliggende landen gevluchte mensen die zich hier hebben gevestigd. Bijzonder!

Het weer was prima voor ons doel: ‘s morgens bewolkt en in de loop van de dag zonnig. Prima.

Morgen is het Chinees Nieuwjaar, het vuurwerk en de klappers zijn al te horen.

Terug in Chiang Rai heb ik nog wat foto’s genomen voor deze site, een voorproefje op de “echte” foto’s.

Posted 28th January 2006 by Eric de Jong

Per bus naar Nan

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 29 januari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Nan is een minder toeristische plaats en ligt niet op de hoofdroutes van Thailand. De bus gaat dan ook maar een keer per dag, om half tien in de ochtend. De bus blijkt ook wat krakerig en oud, maar toch zitten we redelijk prettig. Jammer genoeg moeten we halverwege overstappen, net voor de echte bergen weer beginnen. Nu krijgen we een (zo te zien) vooroorlogse bus, met kleine bankjes en geen beenruimte. Gelukkig zit de bus niet erg vol, dus steken we onze benen maar wat in het gangpad en nemen we elk twee plaatsen in beslag. De bus kruipt stapvoets tegen de bergwegen op en gaat ook weer stapvoets naar beneden. Toch arriveren we eindelijk om vijf uur in Nan.
Hier proberen we een nieuw soort taxi, de brommer-taxi. Henk kruipt met koffer en al achterop een brommertjes en ik krijg een eigen brommer met chauffeur. Gelukkig is het niet ver!

We nemen onze intrek in het Dhevaraj Hotel, een prima hotel met prettige kamers. Hier maken we ook een staartje van het Chinese Nieuwjaar mee. In het restaurant is er life muziek en zang, heel aardig om naar te luisteren, ook al worden de zangeressen bijna overstemd door de Chinese families met gillende kinderen en prachtige oma’s.
Henk heeft trek, na zo’n dag op water en biscuits in de bus. Hij bestelt twee kipschotels (!) met tamarindesaus en met gember, een spicy vruchtensalade, dim sum met krab, Thaise broccoli, gemengde groenten, bier en rijst. Een heerlijk nieuwjaarsmaal! (En voor de Hollandse rekenmeesters: alles bijeen voor nog geen 10 euro!)

Posted 29th January 2006 by Eric de Jong

Nan, een gewone provincieplaats

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 30 januari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Nan is een gewone provincieplaats in Thailand, niet groot of klein, of bijzonder. Toch is het een prettige plaats om rond te kijken. Natuurlijk hebben wij een paar van de plaatselijke wats (tempels) bekeken. Op de foto Wat Chang Kham, een mooie wat, maar niet de beroemdste van Nan. Dat is Wat Phumin, met prachtige muurschilderingen.

Het leuke van Wat Chang Kham was dat de eerste wat ook een school is, dus er liepen veel monniken en novicen rond. Sommigen zijn heel verlegen, maar anderen willen graag een praatje maken om hun Engels te oefenen. Dat gaat wel met wat zenuwachtig lachen gepaard, zeker als ik een foto wil maken.
Vandaag was het voor het eerst heel warm, ruim dertig graden. We zoeken echt de schaduw op als het kan. Vanavond hebben we aan de rivier de Nan gegeten op de night market, een groot woord voor een paar eetstalletjes met amper klanten. Toch lekker en gezellig, met van drie kanten tegelijk muziek!
Morgen gaan we echt fietsen huren en de omgeving verkennen.

Posted 30th January 2006 by Eric de Jong

Eindelijk een fietstocht(je): Nan en omstreken

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 31 januari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Eindelijk zaten we dan echt op de fiets! In het hotel worden fietsen verhuurd, maar vaak komt het blijkbaar niet voor want Henk had een fiets die nog uitgepakt moest worden. Mijn fiets was misschien een paar keer gebruikt. De grootste fietsen zijn voor ons nog kinderfietsjes, maar het ging toch wel aardig. Buiten Nan hadden we nog meer bekijks dan in Nan zelf. Mensen riepen “hallo”, of “welcome” en een keer kregen we een glas koel water aangeboden.
Dat is dan ook de grootste attractie van het fietsen: contact met de mensen, door dorpjes fietsen waar de honden nog lui midden op de weg kunnen liggen, hier en daar een dorps-tempel bekijken.

Alweer was het een zonnige en warme dag, wel weer zo’n dikke dertig graden. Toch voelt het op de fiets wel lekker, omdat het absoluut niet vochtig is.
Henk zag onderweg weer mooie vogels, onder andere ibissen die de grazende karbauwen op de voet volgen in het veld.
Morgen gaan we weer verder, naar Phrae, zo’n 100 kilometer zuidwaarts.

Het weer is hier prima, bijna te heet. Het eten is heerlijk, lekkere verse groenten en soms een beetje vlees. We eten weinig vet door al die lekkere groenteschotels, maar wel (te) veel suiker in drankjes en fruit. De verse tamarinde is zalig, maar wel zoet.

Posted 31st January 2006 by Eric de Jong

Comfortabel naar Phrae

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 1 februari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Gisteren zochten we het busstation plaatsen te reserveren voor de bus naar Phrae, maar we konden het niet vinden. Juist nu bleek vanmorgen de bus van 9.30 uur helemaal vol. Gelukkig ging er een andere bus om 9.45 uur, maar we vreesden weer in een gammele bak te belanden. Het viel alles mee, onze bus was ook best ruim en koel en deinde met prettige snelheid in twee uur naar Phrae. Het hotel zagen we direct tegenover het busstation, dus dat was makkelijk. Het hotel is ver van de weg gelegen en heeft een tuin en zwembad, daar gaan we morgen van genieten.
Vanmiddag wilden we de stad zien, wat alweer neerkwam op tempelbezoek. Het is hier nog warmer dan in Nan, waar het al behoorlijk heet was. Geen wind, de hele dag zon en ruim dertig graden. Het is nog net niet zo’n tropische deken, maar het komt in de buurt. Dat wordt morgen vroeg(er) opstaan en in de ochtend fietsen.
Nu we de minder toeristische plaatsen bezoeken, merken we dat men amper of geen Engels spreekt en in de restaurants kunnen we het menu niet lezen. Dat is best lastig! Gisterenavond hadden we een heel aardig restaurant gevonden aan de rivier, een soort “hotspot of town”. Het kostte Henk handen- en voetenwerk en een bezoek aan de keuken om iets duidelijk te krijgen. We kregen wat kleine gerechtjes op tafel en wat rijst, wat prima was, maar een beetje weinig. Goed om mijn winterkilo’s kwijt te raken!
Vanavond hebben we op de avondmarkt gekeken wie iets lekkers zat te eten; dat hebben we aangewezen en zelf ook gegeten. Heerlijk rijstsoep! Daarna nog wat losse hapjes gekocht bij andere stalletjes.
Ik ga proberen weer een foto te plaatsen, maar vrees dat dat hier niet lukt.

Posted 1st February 2006 by Eric de Jong

Een warme fietstocht naar Phrathat Cho Hae

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 2 februari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Vanwege het warme weer zijn we een uur vroeger opgestaan en bij tijds vertrokken naar de heiligste plaats van deze omgeving. Op goede fietsen waren we snel de plaats Phrae uit en de temperatuur was nog heerlijk. Na zo’n tien kilometer waren we al op onze eerste bestemming, het tempelcomplex Phrathat Cho Hae, prachtig gelegen in het groene landschap.
Een aardige monnik, leraar in de taal Pali waarin veel oorspronkelijke boeddhistische documenten zijn geschreven, had al gauw kennisgemaakt met Henk. Hij liet hem de bibliotheek zien en nam wat teksten met hem door, ook om zijn uitspraak van het Engels te checken.
Op deze heerlijke plek zijn we zolang gebleven dat het daarna heel heet geworden was. Na wat zoeken vonden we in een lieflijk dorp het weggetje naar een andere tempel die we wilden zien. Zoals vaak was ook hier de reis interessanter dan de bestemming.

Het smalle weggetje werd al snel onverhard en ging met minstens 15 procent omhoog, kortom, mountain bike werk. Voor ons werd het lopen tot aan een steile stenen trap van honderden treden. Boven was de tempel niet bijzonder, maar het uitzicht heel mooi.
De terugweg naar Phrae was heel makkelijk, want nu gingen we vals plat naar beneden. Verhit als we waren hebben we onszelf eerst op een verse kokosnoot getracteerd, wat is dat koele sap uit de vers opengekapte kokosnoot dan heerlijk!
Na de lunch hebben we als echte toeristen bij het zwembad van het hotel gehangen en liggen lezen. Morgen gaan we weer fietsen, naar een paar dorpen in de buurt.

P.S. De foto’s zijn niet van vandaag, maar nog van Chiang Rai. Ik maak af en toe fotootjes met mijn pocket camera om hier te publiceren. Het schijfje uit mijn camera past niet altijd op de computer van het internetcafe, dus heb ik nu wat foto’s op een cd laten branden.

Posted 2nd February 2006 by Eric de Jong

Nog een warme dag op de fiets.

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 3 februari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Gisteren ging het fietsen vanzelf; de weg was mooi en rustig, de bestemming mooi. Vandaag begon het wat minder: de weg was razend druk, na een afslag reden we op een soort weg-in-aanleg. Een tempel die we gingen bekijken was desolaat en nog in aanbouw. Behalve een paar agressief blaffende honden was er geen levend wezen.
Gelukkig werd het daarna veel beter. We arriveerden bij een natuurpark met bijzondere rotsformaties en een plek waar we echte koffie konden drinken.
Daarna hebben we een mooie, rustige weg gevolgd, die ons met een omweg weer in Phrae bracht. Onderweg waren er leuke dorpen, waar de hele school uitliep om naar ons te zwaaien.
Terug in Phrae gingen we voor een late lunch naar een vegetarisch restaurant dat we eerder hadden gezien. De mevrouw verwelkomde ons en vroeg of we zelf wilden helpen koken en bakken. Henk heeft dus weer eens in de keuken gestaan. We aten een heerlijke groenteschotel en een salade van onrijpe papaya (in dit recept hoort de papaya onrijp te zijn).
Voor morgen hebben we de bus naar Lampang gereserveerd. Daarna hebben we op de avondmarkt gegeten, rijst met hard gebakken varkensspek (soort simpele babi pangang).
Nog een foto uit een tempel. Misschien kan ik morgen weer actuele foto’s laten zien, als mijn kaartje in de pc past.

Posted 3rd February 2006 by Eric de Jong

Lampang, een gemoedelijke stad

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 4 februari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Per VIP-bus snelden we vanmorgen van Phrae naar Lampang. Gezeten in een soort vliegtuigstoelen, met een hapje en een drankje, vlogen we over de weg. Het ging ons wat hard en met de tv aan op een sort misdaadfilm gaf het een vreemde impressie.
Uit de gids hadden we Hotel Asia Lampang gekozen en daar hebben we een rume kamer gekregen die prettig koel lijkt te blijven.
Vanwege de hitte hebben we niet heel veel meer gedaan dan heerlijk in de schaduw zitten bij een mooie oude tempel (het oudste deel is van omstreeks het jaar 880).
Lampang heeft een leuke avondmarkt, veel kleiner, maar veel authentieker dan de avondmarkt van Chiang Mai. Mensen zitten er met eigengemaakte hapjes, huisvlijt, en tal van andere spulletjes. Het is er wel een oorverdovend lawaai uit de luidsprekers, van bandjes, sprekers, het publiek, kortom, we worden waarschijnlijk oud…
Foto’s kan ik hier niet van mijn kaartje lezen, dus het moet even zonder.
Morgen is het zondag, maar het besef van dagen zijn we eigenlijk al lang kwijt.

Posted 4th February 2006 by Eric de Jong

Tempels, een ceremonie en whiskey

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 5 februari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Onze dagelijkese bezigheid lijkt wel het bezoeken van tempels. Voor iemand die niet van het bezoeken van de tempels houdt, moet Thailand een weinig aantrekkelijk land zijn, tenzij je alleen voor het strand komt.
In elk geval zijn wij vandaag weer begonnen met het bezoeken van een paar hele mooie tempels. Omdat ze nogal ver van ons hotel lagen, zijn we er op lokale wijze naartoe gereisd: per paard en wagen. Dat vervoermiddel is alleen in Lampang nog in gebruik.
Bij de laatste tempel hebben wij onze koetsier bedankt en betaald en zijn we te voet verder gegaan, in de veronderstelling vlak bij een restaurant te zijn. Dat bleek niet zo te zijn, maar zo kwamen we wel bij toeval langs een prachtig teakhouten huis met een soort museum van oude Thaise en Birmese meubels. Een stukje verderop kwamen we bij een restaurant, waar een hele groep buiten zat. Het bleek een ceremonie te zijn voor het bedanken van de huisgeest van een familielid. Die ceremonie is bijna verdwenen, dus voor ons was dit een buitenkansje!
De ceremonie bestaat uit gezellig samenzijn, in trance komen door drinken, roken, het kauwen van betelnut en het dansen op ritmische muziek. Het deed ons Balinees aan. Wij waren (als enige toeristen) welkom en ik mocht ook foto’s maken.
Nu we toch in de Thaise gebruiken raakten, wilden we voor het eten wel een keer een glas Thaise whiskey drinken. Bij een grote bar aan de rivier de Wang probeerden we ons drankje te bestellen, maar Thaise whiskey? Dat begrepen ze niet. Na wat gelachen en gebaren bleek iemand ons te begrijpen: Thai whiskey, yes of course.
We kregen een fles whiskey, drie flessen spuitwater, drie flessen gewoon bronwater en een emmer ijs, plus een stuk of zeven jongens en meisjes bedienend personeel. Die loerden of we ons glas een beetje leegdronken, om direct weer bij te schenken. Vooral Henk werkte dat op zijn zenuwen. We vroegen ons wel af of we de hele fles whiskey hadden besteld, of per glas. In elk geval hebben we na een paar glazen (verdunde) whiskey afgerekend. Buiten zei Henk: “Zie je wel, ze gaven de fles niet mee”. Direct daarna kwam een aardige jongen ons met de fles achterna, “Sorry sir, you forgot your bottle.” We hebben beloofd morgen nog een glas te komen drinken.

Posted 5th February 2006 by Eric de Jong