Mechelen heeft veel kleine grachtjes, of vlieten. De Vlietenwandeling van ruim vijf kilometer loopt langs de meeste vlieten en biedt gelukkig veel schaduw. Kortom, we wagen het erop, op deze maandag die het kwik opnieuw tot dertig graden laat oplopen. De ochtend is relatief koel.

We passeren veel plekken die we eerder hebben gezien, maar we komen ook op onverwachte nieuwe plekken, zoals mooie binnenplaatsen met groen, rust en koelte. Het standbeeld van de zonaanbidster (denk ik) past goed bij deze warme week.

Overal komen we middelbare scholieren tegen, die uitgelaten in groepjes optrekken na het laatste examen.

Na de wandeling vinden we een koele plek onder de toren van de Romboutskerk, waar we een paar uur gaan lezen.

Nadat we voor de zoveelste keer langs de etalage van een bakker zijn gekomen waar de éclairs worden aangeprezen met “zoals de bisschop ze het liefste heeft”, bezwijk ik toch een keer. We snoepen heel weinig en wandelen veel, dus ik heb mijn excuus paraat.