De laatste etappe rijd ik alleen (Peter is op weg naar familie op Terschelling). Je zou denken dat die laatste 60 kilometer naar het station in Groningen een wat saaie route zou zijn, maar dat is echt niet het geval. Het eerste deel loopt door de mooie natuur bij Sellingen, waar je langzamerhand in het open veld terecht komt. Dan volgt Stadskanaal, een niet zo mooie, zeer langgerekte plaats.

Na Stadskanaal komt mijn favoriete deel, eerst het Eexterveenschekanaal en daarna het Annerveenschekanaal. Dit zijn beschermde dorpsgezichten met het smalle kanaal prachtige boerderijen en herenhuizen. Opvallend zijn ook de mooie kleine bruggetjes die prachtig zijn onderhouden in de kleuren groen en wit. Annerveenschekanaal is ontstaan als een veenkolonie.

Na dit mooie gebied volgt Hoogezand en daarna ben je vrij snel in Groningen, Het laatste stuk van de route is zo kaal en saai als Westerlingen zich vaak voorstellen als ze aan Groningen denken (al kan je ook hier een omweg maken door een mooi natuurgebied, wat ik deze keer niet heb gedaan).

De aankomst bij het station van Groningen is nog altijd even chaotisch als ik het me kan herinneren.

Na een treinreis van ruim 2,5 uur arriveerik in Den Haag. Nog 5 kilometer fietsen en de tocht zit er op.

Het was een mooie tocht van in totaal 1195 kilometer. We hadden bijna 1000 kilometer tegenwind, zeer warme dagen (32 graden) en koude ochtenden (12 graden). We hebben het samen prima naar onze zin gehad, veel gezien en beleefd. Maar nu is het fijn om weer thuis te zijn!