Ons hotel had hele wisselende beoordelingen op internet. Wij hebben het er bijzonder naar onze zin gehad. Het was eigenlijk een boeren bedrijf met logeerkamers. Alles was schoon, alles werkte zoals het moet en het ontbijt werd voor ons vervroegd naar 7 uur. We wilden vroeg starten vanwege de hitte.

Van eerdere tochten wist ik dat het vandaag een etappe met veel gravel zou worden en dat werd het ook. Letterlijk en figuurlijk moest ik knarsetandend door de situatie heen fietsen. Verder was het opnieuw een prachtige tocht met veel natuur. Opvallend is dat de korenvelden voor een groot deel plaatsmaken voor maïsvelden. Dat is allemaal veevoer. Koeien zagen we niet; die staan in de megastallen.

De koffiepauze in Rødekro vormde een afscheid in stijl van Denemarken. Koffie bij de inmiddels favoriete Super Brugsen. We zitten ermee op een muurtje op de parkeerplaats, tussen de aan- en afrijdende auto’s. Gelukkig kunnen we onze bidons bijvullen in het klantentoilet van Super Brugsen.

We verlaten Denemarken bij Padborg en na minder dan tien kilometer arriveren we in het plaatsje Handewitt, waar we in het gelijknamige Gasthaus verblijven. Om te benadrukken dat we in Duitsland zijn eet ik een te grote schnitzelmaaltijd niet helemaal op, terwijl Peter na ruim de helft de rest van zijn vegetarische pastaschotel moet laten staan.