We fietsen nog zo’n veertig kilometer samen en daarna volgt het afscheid. peter fietst naar Groningen en ik fiets naar Sellingen om op bezoek te gaan bij Carol. Natuurlijk drinken we nog een kop koffie met een Duitse Fruchtplunder. Alleen het woord is al grappig; ze smaken nog goed ook.

Peter heeft een route via Bourtange en Winschoten naar Groningen. In Winschoten neemt misschien de trein. Ik hoef nog maar dertig kilometer naar Sellingen. Het is een beetje vreemd om na bijna 1100 kilometer ineens in je eentje te fietsen. Met wat geluk fiets ik de hele weg zonder de voorspelde regen.

De ontvangst door Carol is hartelijk als vanouds.