De lange etappe van vandaag voert ons van de Elbe naar de Weser. We reden door mooie natuurgebieden maar ook langs heel veel maïsvelden. We zien heel sporadisch een paar koeien in de wei staan, maar de meeste koeien staan op stal en de wijde omgeving bestaat uit maïsvelden, die steeds droger zijn naarmate we meer richting Nederland komen.

Ik rijd deze route niet alleen voor het eerst van noord naar zuid, maar ook voor het eerst zo laat in het seizoen. Ik mis de versieringen van de meivieringen, de lammetjes op de dijken en veel bloemenweiden. Aan de andere kant is het ook leuk om de oogst van een aantal gewassen te zien.

Omdat we wat moesten improviseren met de hotels (sommige waren al volgeboekt), zijn de afstanden een beetje ongelijk verdeeld, met vandaag  dus een lange etappe van net geen honderd kilometer. Ondanks de eeuwige tegenwind schieten we flink op; dit is een gebied waar je lekker kunt doorfietsen. We komen, zelfs met een wat latere start op deze zondag, dan ook al om half vier aan in Stade.

Stade is een plaatsje met een tal mooie gebouwen van rond 1900, maar het geheel maakt op ons een uitgestorven indruk. We eten in restaurant Weserlust, maar het had ook Wezenloos kunnen heten. We waren de enige gasten. Het 0.0 bier was op, dus we hebben maar weer een echt bierje gekozen. Het eten was best aardig.