Het paleis van Bundi torent hoog uit boven ons hotel en boven heel Bundi. Daarboven komt dan nog eens het fort. Het paleis heeft tientallen jaren verlaten staan wegrotten. Nu is het voor een groot gedeelte geopend voor bezichtiging. Eigenlijk is het meer een ruïne dan een in tact gebouw, wat heel jammer is van de prachtige kustschatten. In enkele ruimten zijn namenlijk nog prachtige muurschilderingen te zien, jammer genoeg erg beschadigd, maar toch het bekijken meer dan waard. De voorstellingen zijn natuurlijk heel traditioneel: veldslagen, het hofleven en mythologische verhalen.

We gingen vroeg op pad omdat de warmte nu echt op Zuid Frans zomerniveau gekomen is. We hadden eigenlijk eerst de klim naar het fort moeten doen, maar dat bedachten we te laat.

Gewapend met elk een (achteraf overbodige) stok om apen van ons af te slaan, gingen we langs een steil pad omhoog. In ons kielzog een Indiase familie met veel schattige kindertjes. Het fort is helemaal een bouwval met mysterieuze binnenplaatsen.

Deze wandeling was in elk geval eens iets anders. In plaats van verkeer hadden we nu geiten, enkele apen en kolibri’s (verschillende soorten, waaronder een prachtige diepblauwe) en papegaaien om ons heen.

Terug in het dorp hebben we siësta gehouden. Daarna nog een rondje dorp waar ik de leden van een fanfarekorps heb gefotografeerd. Zij zaten loom in afwachting van hun moment om te spelen bij een bruiloft. Iedereen wilde graag op de foto, zodat er bijna een verkeersopstopping ontstond in het smalle straatje.

Nu beginnen ze buiten te spelen, dus ik ga gauw kijken.

Morgen willen we fietsen huren en de omgeving bekijken.