Direct bij de start was het raak met de regen, dus we startten met het aantrekken van onze regenpakken. Het werd een dag met ‘regenpak aan – regenpak uit’. De Nederlandse weerman had het al aangekondigd; de regen zou in Nederland naar het noord-oosten wegtrekken. Daar fietsen wij dus, een eindje over de grens.
Na 25 kilometer passeerden we onze 1000-kilometer grens. Dat was te midden van koeien, die hier wel vaker in de wei staan. Ze keken ons overigens onverschillig aan.

Het is opvallend wat een slechte wegen we hier regelmatig moeten doorstaan. Dat komt niet alleen door nalatigheid van de Duitse overheid, maar het is ook een soort bewust behoud van historische klinkerwegen. Dat maakt het iets aanvaardbaarder.

We overnachten in een plaats genaamd Harkebrügge, in Gasthaus Block. Een uur voor we daar aankomen ontvang ik het bericht dat maandag hun ‘Ruhetag’ is. Er is geen personeel, het restaurant is gesloten en we moeten bellen voor een code om binnen te kunnen komen. Gelukkig heeft de wereld ons pizza’s, burgers en kebab geschonken. We moeten wel naar de lokale kebabtent, die, eerlijk is eerlijk, ons alles meevalt. Na een heerlijke pizza, een salade met iets te veel saus en een grote, alkoholvrij Weissbier kunnen we er weer tegen.

Onze kamer is eigenlijk een heel appartement, compleet met professionele koffiemachine. Na enig zoeken heb ik er heerlijke koffie mee gemaakt.

Vandaag was de laatste dag samen van Peter en mij. Morgen gaan we nog ruim dertig kilometer dezelfde route, waarna Peter naar Groningen fietst en ik naar Sellingen rijd.