Fietsen van Avignon naar Nederland
In juni 2025 maakte ik met vriend Arjan een fietstocht van Avignon naar Nederland.
Om in Avignon te komen namen we de fietsbus van Cycletours,
Van Avignon tot Lyon volgden we de fietsroute ViaRhôna; vanaf Lyon tot Nancy reden we de nieuwe fietsroute Le Voie Bleue.
We fietsten tot Nancy en daar namen we de trein naar Luxemburg.
In het Luxemburgse plaatsje Troisvierges stapten we weer op de fiets om de fietsroute de Vennbahn te fietsen naar Aken en verder naar Heerlen. Daar namen we de trein naar Den Haag.
Wassenaar
13 juni 2025
Vandaag vertrekken Arjan en ik met de fietsbus naar Avignon. De trein naar Utrecht lijkt te gaan rijden. Dan met de fietsbus naar Avignon. We kunnen alvast wennen aan de warmte ☀️
Holzem
13 juni 2025
Laat in de avond
We zijn inmiddels gevorderd tot Luxemburg, waar we stoppen voor het avondeten. De Burger King 😳. Nou, vooruit, een frietje dan. Je moet er iets voor over hebben. Na eindeloze files gaat het nu lekker vlot; nog even en we rijden Frankrijk in.
Avignon
14 juni 2025 – 34ºC
Ondanks de files en het oponthoud in Nederland, kwamen we precies volgens schema om 8.30 uur aan in Avignon. Na een kop koffie om wakker te worden, fietsten we naar het super toeristische foto-punt voor een foto met ‘le pont d’Avignon’ op de achtergrond. Daarna startten we onze route noordwaards langs de Rhone.
Pont-Saint-Esprit
14 juni 2025 – 35ºC
Van Avignon tot Lyon volgen we de ViaRhôna. Deze route liep vrijwel voor honderd procent over vrijliggende fietspaden, is vlak, heel goed aangegeven met ViaRhôna-bordjes. Het blijkt een populaire fietsroute want we kwamen regelmatig fietsers tegen. Er is zelfs een prachtige hangbrug aangelegd, alleen voor fietsers. Het enige nadeel was dat er bijna nergens schaduw was, terwijl het snoeiheet werd. Na zo’n 60 kilometer zijn we neergestreken in Pont-Saint-Esprit. Morgen (zondag) kunnen we om 7.30 uur ontbijten en daarna redelijk vroeg vertrekken. We moeten het van de ochtenduren hebben.
Valence
16 juni 2025 – 30ºC
Gisteren zijn we na 110 kilometer aangekomen in Valence. De tocht verliep lange tijd goed, tot Arjan in een bocht lelijk ten val kwam en ik daardoor ook viel. Arjan kon de laatste kilometers naar Valence nog fietsen, maar is voor de zekerheid toch naar de eerste hulp gegaan. Hij kon gisteren avond niet meer lopen van de pijn. Vannacht daar gebleven en vanochtend scans gemaakt. Gelukkig niks gebroken maar ‘alleen’ gekneusd. We zijn net terug uit het ziekenhuis. (Ik ben er vanochtend heen gelopen). Pijnstillers halen. Ik betwijfel of we onze tocht kunnen vervolgen, maar dat zien we morgen wel weer. Gelukkig hebben we een prima hotel en zijn we in een grote plaats.
Vienne
17 juni 2025 – 34ºC
Gelukkig konden we vandaag weer verder fietsen. Arjan heeft pijnstillers en heeft moeite met lopen en op- en afstappen, maar fietsen gaat best goed. Na een vroeg ontbijt om 6.30 uur, zaten we om kwart over zeven op de fiets. Behoorlijk wat wind tegen, maar vaak beschutting van begroeiing. Mooie route met meestal goede fietspaden. Na 100 kilometer (meer dan we hadden gepland) kwamen we in Vienne. Jammer genoeg was de enige mogelijkheid het Eco-Hotel; het is mij een raadsel waarom ze die naam hebben. Het is op een bedrijventerrein en er is niets. Om 16 uur gegeten bij MacDonalds, grrr. In Frankrijk! Nood breekt wetten. Vienne moet een leuke plaats zijn; we hebben geen zin en energie om weer 6 kilometer terug te fietsen 😥 Vroeg naar bed dan maar en morgen weer vroeg op. O ja, het is heel warm, maar de tegenwind geeft koelte. Morgen proberen het bij 80 kilometer te houden 😁
Villefrance-sur-Saône (Limas)
18 juni 2025 – 30ºC
De route van Vienne naar Lyon is ongeveer 35 kilometer. Maar de ene kilometer is de andere kilometer niet. We kwamen op de ‘route provisoir’, ofwel een onmogelijk te fietsen kiezelpad. Na een aantal kilometers voortsukkelen heb ik een eigen provisorische route gemaakt, maar dan wel weer met hellingen. De wet van behoud van ellende 😏. We reden vrij gemakkelijk door Lyon, een prachtige stad, gevreesd door automobilisten maar vriendelijk voor fietsers. Na Lyon kwamen we op onze hoofdroute, La Voie Bleue. Prachtig langs de Saône. In Limas, een buitenwijk van Villefranche sur Saone hebben we een kamer in een Ibis Budget. Prima hotel, maar wéér buiten de stad tussen de bedrijven 😞. Ik zag gelukkig wel een restaurant vlakbij. Morgen wil in een echt Frans stadje logeren!De waslijn komt van pas; de fiets op mijn kamer. Wat wil je nog meer 😂
Chalon-sur-Saône
19 juni 2025 – 32ºC
Ondanks de hitte hebben we vandaag toch weer 110 kilometer gefietst naar Chalons sur Saone. De weg was lang, de weg was 🥵 heet. Gelukkig hadden we een matige wind tegen die voor enige verkoeling zorgde. In Chalons heb ik een extra korte broek gekocht, want dat is wat ik steeds draag. Het landschap was mooi, maar ook wel een beetje eentonig. Ons hotel ademt de jaren van de ouderwetse Franse hotels. Een verfje zou geen kwaad kunnen. Geen lift, geen vroeg ontbijt, geen woord Engels. Wel een vergane glorie sfeer. Morgen weer 100 kilometer op de planning, dus vroeg opstaan.
Simmerath (Duitsland)
24 juni 2025 – 22ºC
Na een treinreis van Nancy naar Luxemburg en aansluitend naar Troisvierges, zijn we aan de Vennbahn/route begonnen. De treinreis is goed gegaan, maar liften zijn nog niet overal doorgedrongen. In Nancy waren onze fietsen te lang voor de krappe liften. In Troisvierges waren helemaal geen liften. In Luxemburg is het openbaar vervoer gratis, dus dat was weer een meevaller. De Vennbahn begint met een helling van 10%, wat best ontmoedigend werkt. Later is het op en af en ook hele stukken ligt dalend. Na 85 kilometer hebben we onze intrek genomen in hotel Lammersdorfer Hof. Omdat ze een vrij dag hadden lag de sleutel in de brievenbus, was het restaurant gesloten en was er geen warm water. Geen informatie over restaurants, geen wifi code. Kortom, zeer onverzorgd! Gelukkig was er op loopafstand een kebab tent waar we een naar omstandigheden redelijke maaltijd konden krijgen. Toe een ijsje bij de benzinepomp. Koffie hadden ze nergens. Morgen fietsen we de laatste 60 kilometer naar Heerlen, waar we de trein nemen naar Den Haag.
Auxonne
21 juni 2025 – 33ºC
Gisteren zaten we tot bijna half tien op het terras te eten. Polarsteps ben daarna vergeten 🤔. Gisteren 100 kilometer en dat is het plan vandaag ook. Voor het heetst van de dag aankomen vind ik wel prettig. Dat lukt tot nu toe. Ik heb een fijne hotelkamer met airco. Nu de nieuwe dag!
Fresne-St.-Mamès
21 juni 2025 – 33ºC
‘Zo gaat ie goed, zo gaat ie beter, alweer honderd kilometer.’ Er lijkt vandaag minder wind te waaien, maar nu al een week tegen. Morgen verandert het geloof ik. We fietsen door het platteland, soms langs de rivier, soms een zijarm met sluisjes. Best afwisselend. De zonnebloemen bloeien nog niet, de maïs staat gelukkig nog laag en er zijn ook glooiende korenvelden. Het blijft heet. Wat mij opvalt is dat we geen Franse supermarkt zien, alleen Lidl en Aldi. Je had Leclerc en Carrefour, maar die zijn hier niet te zien. Bij gebrek aan een boulangerie met koffie en gebak, hebben we onze toevlucht genomen tot een strandtentje waar de Fransen met de hele familie eten aan grote picknicktafels. We werden aangesproken en bewonderd 😀 We hebben onze intrek genomen in een ouderwets hotel in een dorp met niks. Echt lekker Frans. We blijven binnen tot de ergste hitte voorbij is. Om 19 uur eten; de kok was al bezig. Dus nog even voor mijn ventilator zitten.
Bains-les-Bains
22 juni 2025 – 33ºC
Het wordt een beetje een saai verhaal: het was ruim dertig graden. Gelukkig was het een prachtige route met regelmatig een beetje schaduw. We naderen Nancy; misschien rijden we daar morgen al heen.
Nancy
23 juni 2025 – 25ºC
Onze laatste rit in Frankrijk ging vandaag over 115 kilometer naar Nancy. Morgen gaan we met de trein naar Luxemburg om van daar over de Vennbahn richting Aken te fietsen. Vóór Aken buigen we af naar Heerlen, waar we de trein naar huis nemen. Vandaag passeerden we de waterscheiding tussen de Middellandse Zee en de Noordzee. We kwamen ook weer langs eindeloos veel sluisjes. Na de landschappelijk mooie route van gisteren, vond ik het vandaag soms weer wat saaier. De feestelijke binnenkomst te Nancy vond ik lastig vanwege de vele tunneltjes, bruggetjes en krappe doorgangetjes. Wel was onze aankomst op de schitterende Place Stanislas bijzonder. Na de Franse regionale keuken een tijdje te hebben genoten, vonden we het nu tijd voor een simpel Indiaas restaurant.
Luxembourg
24 juni 2025 – 25ºC
In de trein naar Troisvierges. Nancy -Luxemburg hebben we al gedaan. Die trein was propvol.
Wassenaar
25 juni 2025 – 23ºC
Weer thuis, heerlijk 😁 Vanochtend hebben we de laatste 60 kilometer naar station Heerlen gefietst. We gingen dears door Aken, een beetje lastig, maar met als beloning een heerlijk kwarktaartje. De treinreis ging op zich vlot, maar tot onze schrik reed de trein niet naar Den Haag CS, maar ging vanaf Den Haag HS onaangekondigd terug richting Eindhoven. In Delft gauw eruit en in een propvolle trein naar Den Haag Laan van NOI gereden. Met de hulp van een paar aardige passagiers kon in net op tijd met fiets en bagage op het perron belanden. Reizen met de NS is vaak een opgave, maar aan fietsers moeten ze een enorme hekel hebben. Na wat omtrekkende bewegingen (vanwege de NAVO-top) ben ik weer thuis gearriveerd. Het was een mooie, warme en intensieve tocht die we samen hebben gereden 🚴🏽🚴🏽
Fietsen naar Jutland
De Jutlandroute: fietsen van Nederland naar het noorden van Denemarken
De Jutlandroute loopt van Emmen naar het meest noordelijke puntje van Jutland in Denemarken. Omdat ik vrienden in Jutland heb wonen, is fietsen naar Jutland een regelmatig terugkerende activiteit geweest.
Een route met veel historie
De Jutlandroute heeft een rijke historie die zelfs terug gaat tot ver voor de Vikingen. In het routeboekje kun je daar veel over lezen.
Hieronder beschrijf ik mijn eigen ervaringen van de tocht in 2019.
Dag 1. Emmen - Westerstede -114km - 29 juli 2019
Het was een vroegertje vandaag: om half vijf opgestaan om de trein van half zes naar Zwolle te nemen. Die sluit aan op de trein naar Emmen, het bijna traditionele beginpunt van mijn fietstochten naar Jutland. Jammer genoeg vond de bestuurder van de intercity het nodig twee minuten stil te staan voor station Zwolle, zodat ik net mijn aansluiting miste. De conducteur van Arriva zwaaide vrolijk naar mij, toen hij mij in volle vaart het perron op zag rennen. Maar hij wachtte niet, sloot de deuren en reed voor mijn neus weg. Ik zal mijn uitlatingen aan het adres van de spoorwegen hier maar niet herhalen Ik moet wel toegeven dat Arriva een mooie plek voor je fiets biedt. Dat zou de NS ook eens moeten doen.
Na een bliksembezoek aan vriendin Carol in Sellingen fietste ik, voorzien van een heerlijk lunchpakket, via Bourtange Duitsland in. Het viel mij vandaag op dat de natuur erg droog is. De weilanden liggen er schraal bij, de maïs lijkt amper te groeien en ook andere gewassen zien er pierelig uit. Het is altijd weer grappig dat je bijna ongemerkt Duitsland binnenfietst. Ineens zijn de naambordjes van de straten in het Duits. Ook vielen mij de vele bordjes “Radweg Schäden” op. De fietspaden (ik denk echt dat ik op het fietspad reed) waren zó hebbelig dat ik extra snelbinders moest gebruiken om mijn tassen op mijn fiets te houden.
Veel aardiger zijn de teksten op de drukknoppen om over te steken. Vroeger stond daar gewoon “Drücken” op, wat klinkt als een bevel. Op de nieuwe staat “Bitte berühren”, wat bijna sensueel klinkt. Je moet wel even lang op groen licht wachten. De tocht naar Westerstede was niet heel mooi, op het stukje Oost-Groningen na. Weinig natuur en veel bebouwing. Na 114 kilometer doemde Westerstede op, waar ik logeer in Das Schokolade Hotel. Ik heb steeds foutief aangenomen dat alle gerechten hiet ook met chocolade besteld kunnen worden, maar dat blijken uitsluitend de toetjes te zijn. Dus nu was ik wel genoodzaakt een dessert te bestellen, waarvoor ik speciaal naar de Schokolade Lounge moest. Maar ja, je logeert niet voor niets in Das Schokolade Hotel. Morgen fiets ik het er wel weer af.
Dag 2. Westerstede - Hemmoor -115km - 30 juli 2019
Het was vandaag een mooiere fietsroute dan gisteren. Vandaag ging de route veel meer door het platteland en veel minder door de bebouwde omgeving. Af en toe was er zelfs een prachtig landweggetje met mooie boerderijen.
Het was opnieuw een erg warme dag. Gelukkig kon ik vroeg ontbijten, om half zeven, zodat ik al om kwart over zeven op de fiets zat. De fietspaden waren veel minder hobbelig dan gisteren, zodat de extra snelbinder in mijn tas kon blijven. De binneweggetjes waren wel verraderlijk, met hobbels en scheuren, maar die kon ik gelukkig steeds ontwijken.
Bij Bremerhaven moest ik met de pont over de Weser varen. Er stonden ongeveer twaalf fietsers, waarvan er tien een e-bike hadden. Duitsland zit dus ook op de e-bike.
Wat mij opviel was dat er nergens op het land gesproeid werd. Waarschijnlijk is er een sproeiverbod. De droogte is hier ook een probleem dat met vette koppen de voorpagina’s van de kranten haalt. Jammer dat er weinig veldbloemen te zien zijn, zoals recent wel het geval was op onze tocht door Vlaanderen. Maar dat is natuurlijk ook het jaargetijde. Dat geldt ook voor de rhodondendrons, waar de streek vanaf Westerstede beroemd om is. Ik ben hier eens in de rhodondendrontijd doorgefietst en het was werkelijk schitterend. Nu zag ik alleen de (soms enorme) struiken.
Vergeleken met gisteren zit ik nu in een heel simpel plattelandshotel, hotel Zur Lindein Hemmoor. Ik heb een simpele, maar prima kamer. Het restaurant is grofstoffelijker. Bij de redelijke scholfilet kreeg ik voldoende, heerlijke aardappelen voor een klein gezin en een flinke sauskom gesmolte boter. Het is een familiebedrijfje met zeer aardige mensen. Ik kan al vanaf zes uur ontbijten, maar ik ga lekker uitslapen tot zeven uur.,
Dag 3. Hemmoor - Heide - 92km - 31 juli 2019
Vandaag startte de dag al vroeg, want er werd onweer voorspeld vanaf een uur of twee. Ik wilde graag voor die tijd op mijn bestemming zijn. Om zeven uur zat ik weer op de fiets, vandaag met heerlijk koel en droog weer.
In Hemmoor moest ik de Oste oversteken. Dat kan via een brug, maar veel bekender is de’Schwebefähre Osten–Hemmoor’. Dat is een soort zwevende veerboot, die aan een ijzeren constructie hangt. Dit veer dateert van het einde van de 19e eeuw, toen dit soort ijzeren constructies grote innovaties waren. Nu wordt de zwevende veerboot alleen nog voor de toeristen gebruikt. Maar om zeven uur vanochtend waren die er nog niet
Na dertig kilometer stond ik aan de Elbe, een mooie rivier, maar ook een enorm obstakel. Je moet helemaal naar Hamburg, of je kunt bij Glückstadt de pont nemen. Ik geef natuurlijk de voorkeur aan de pont bij Glückstadt. Hamburg betekent een enorme omweg en veel drukte. Vanaf de boot waren vooral de schitterende luchten het bekijken waard. Maar daar ging ook wel een dreiging van uit, want het onweer leek al in de lucht te zitten. Gelukkig waren de weergoden mij vandaag goed gezind, want het klaarde juist steeds meer op.
Aan de overkant van de Elbe startte een mooi fietspad langs de Elbe. Geen auto’s, wel veel schapen, dus vaak hekjes open en dicht doen. Bij Brunsbüttel moest ik nog een keer overvaren, met een kleine veerboot over een klein watertje met de weidse naam Nord-Ostseekanal.
Via de mooie, pittoreske plaats Meldorf en mooie binnenweggetjes arriveerde ik al vroeg in Heide.
Morgen fiets ik weer verder naar het Noorden, tot net over de grens in Denemarken.
Dag 4. Heide - Tønder 106km - 1 augustus 2019
De route begon vandaag mooi, met leuke, landelijke weggetjes door een licht glooiend terrein. Maar daarna kwamen er ook veel trajecten langs drukke wegen, soms zelfs zonder fietspad. Gelukkig was er dan wel een brede ‘vluchtstrook’.
Na de drukte kwam er steeds wel weer een rustig gedeelte. Het is eigenlijk heel bijzonder hoe je honderd meter van een drukke weg in de stilte kunt belanden. Soms is dat een romantisch dorpje, een andere keer zie ik ineens koeien in de wei. Ik realiseer me dat ik amper koeien in het veld zie. De meeste staan op stal, merkte ik daarna. Dat vind ik wel een achteruitgang. Het komt vast door mestquota of zoiets.
Dit gebied kun je, oppervlakkig gezien, best saai noemen, tenzij je van de stille weggetjes kunt genieten en op micro-niveau naar het landschap en de dorpen kijkt. Ook het lezen over de geschiedenis van dit gebied helpt. Gisteren zag ik bijvoorbeeld een gedenkteken met bijpassende teksten voor de slag bij Hemmingstedt, die plaatsvond in het jaar 1500. De Deense koning wilde met een fors leger een einde maken aan de lokale boeren republiek, maar slaagde daar niet in. De boeren hadden een veel kleiner leger, maar hielden stand onder leiding van Wulf Isebrand. Kortom, het is een gebied met een rijke historie. Zo zijn er veel meer zaken die het gebied tot leven brengen.
De grens met Denemarken is vooral te merken aan de kwaliteit van het fietspad. Het honkebonkerige fietspad gaat op de grens over in een prachtig geasfalteerd pad. Daar kunnen de Duitsers nog iets van leren! Nu maar hopen dat ik morgen en overmorgen ook nog zo enthousiast ben. Een paar kilometer over de grens ligt de aardige plaats Tønder, waar ik mijn intrek heb genomen in hotel Tønderhus.
Vandaag had ik opnieuw geluk met het weer. De dreigende luchten bleven voor mij uit gaan. Eén keer reed ik bijna een bui binnen, maar toen heb ik in een overdekt bushokje een broodje gegeten (als een soort zwerver). Daarna was de bui verdwenen
Dag 5. Tønder - Brørup - 73km - 2 augustus 2019
Met ruim 70 kilometer was het vandaag de kortste rit van mijn fietstocht naar Jutland. Het was ook de eerste volledige dag in Denemarken, want het grootste deel van de tocht, vier dagen, gaat door Noord-Duitsland. Dat is een afstand waarop je je snel verkijkt, maar toch ruim 400 kilometer lang is. Het is weer even wennen aan de Deense opschriften, maar met een beetje goede wil is er meestal wel iets van te maken. Zo kwam ik veel velden tegen waar je je eigen bos bloemen kunt plukken. Dat begrijp ik tenminste. ‘Blomster, pluk selv’: Deens is soms goed te begrijpen. Het landschap verandert ook. Hier zie ik veel meer korenvelden en minder maïs. Ik houd van de goudgele korenvelden in het glooiende landschap, zeker als daar een mooie lucht boven prijkt. Daar moest ik vandaag lang op wachten, want het was aanvankelijk erg bewolkt. Maar ik heb toch een foto kunnen maken van zo’n uitzicht. Jammer genoeg ging mijn ‘nieuwe’ route (ik wilde eens iets anders dan de voorgaande jaren) veel over doorgaande wegen. Af en toe kwam ik door een dorp. De dorpen zijn eigenlijk bijna altijd heel saai, met als centrale punt een supermarkt (als die er al is!), maar af en toe kom je ineens langs zo’n typisch Deens kerkje. Ik was blij met de korte afstand van vandaag, want er werd opnieuw onweer voorspeld vanaf een uur of twee in de middag. In plaats van regen en onweer kwam er juist steeds meer mooi weer. De buien trokken net ten zuiden van mijn route voorbij.
Mijn hotel is eigenlijk een kegelbaan met een hotel er naast. Ik dacht toch wat gerommel van onweer te horen, maar dat waren de kegelballen. Binnen hoor ik er niets van. Mijn fiets mocht mee naar de kamer, want daar was verder nergens een goede plek voor. In hotel Søgården in Brørup mag mijn fiets mee naar de kamer. Tot slot moet ik natuurlijk nog terugkomen op de kwaliteit van de Deense fietspaden, waar ik gisteren zo de loftrompet over stak. Als er een fietspad is, dan is het van goede kwaliteit, eerlijk is eerlijk. Het jammere is echter dat de doorgaande wegen meestal helemaal geen fietspad hebben. Alleen als je bij een rotonde komt dan verschijnt er ineens een aparte fietsstrook. Toch zijn de wegen behoorlijk druk (veel drukker dan andere keren, is mijn indruk). Van de zeventig kilometer heb ik er zo’n 25 op een hele drukke weg gefietst, 25 op een gematigd drukke weg en hooguit 20 kilometer op een fietspad of kleine binnenweg. Ik kwam trouwens geen enkele andere fietser tegen.
Morgen ga ik mijn ‘oude’ route over kleinere binnenwegen oppikken; die loopt hier gelukkig niet al te ver vandaan. Dat wordt alweer de laatste dag
Dag 6. Brørup - Gammelstrup - 85km - 3 augustus 2019
Vanmiddag ben ik gearriveerd op mijn bestemming, bij vrienden in Gammelstrup. Mijn tocht op de fiets naar Denemarken zit er dus op! Ik heb de geplande route voor vandaag aangepast en gekozen voor kleinere binnenwegen. Toch was er weer veel verkeer, waarschijnlijk omdat het een zaterdag in de vakantieperiode was. Gelukkig had ik ook rustige trajecten met mooie korenvelden en prachtige wolkenluchten. Dat is voor mij Denemarken. Op mijn route kwam ik door Jelling, waar een belangrijk monument is dat zelfs op de Unesco Werelderfgoedlijst staat. Het is een tweetal grafheuvels met twee grote stenen met inscripties met runentekens. De teksten laten de overgang zien van de oude cultuur tot circa 900 naar de christelijke periode. De stenen worden nu bewaard achter glas om verdere aantasting te voorkomen. Het hele gebied wordt zo ingericht dat het monument goed tot zijn recht komt. De 35 km van Jelling naar Gammelstrup gaat door het mooie gebied bij het riviertje de Gudenå. Het is hier heerlijk fietsen op kleine weggetjes met heel weinig verkeer. Toch ben ik blij op mijn bestemming te arriveren. Nu van de mooie tuin genieten, hier bij onze vrienden in Gammelstrup.
Dit was de laatste dag van mijn fietstocht naar Denemarken. Totaal 585 kilometer. Ondanks de vele stortbuien op mijn route, heb ik het steeds droog gehouden. Blijkbaar was ik steeds op het juiste moment op de juiste plaats.
