Wanneer je op reis bent dan worden de basale dingen ineens weer heel belangrijk. Waar slapen we vannacht? Waar eten we en wat eten we? Waar kan ik naar de wc? Naast het bezoek aan paleizen en pelgrimsplaatsen staan deze triviale zaken steeds op de voorgrond, zeker nu we om de andere dag verder reizen.
Tot nu toe hebben we prima hotels gehad. Steeds weer is het een verrassing als we in een stad met veel lawaai, stof en drukte ineens een laantje op rijden en in een rustig hotel terecht komen. Onze Lonely Planet gids is onze bijbel, misschien wat simpel maar waar.
De afgelopen twee dagen hadden we een prima hotel dat door de voormalige adelijke familie tot hotel is omgevormd. Overal hangen foto’s van raja’s en prinsessen, met “Best Wishes for 1963” of een dergelijke boodschap erop.
Behalve de rust en de mooie kamer zijn hier (Hotel Ratan Vila in Jodhpur) de maaltijden op zich al bijna de reis waard! Jammer genoeg onthouden we de namen niet, maar het zijn heerlijke vegetarische gerechten. De standaard samenstelling is: een paar pannekoekjes, een soort aardappelgerecht, voor de vleeseters kip (ik zondig hier dus even tegen het voornemen in India uit hygienische overwegingen geen vlees te eten), heerlijke sauzen, worteltjes zo oranje als je je kunt voorstellen. En natuurlijk is er een heerlijk zoet nagerecht en een kop Nescafe.
Onderweg is het wat minder, met name als we met de bus reizen. Gisteren moest ik toch echt even naar de wc, na twee uur in de bus en na een ontbijt met drie koppen thee. Toen de bus even iets langer leek te stoppen ben ik eruit geschicht op zoek naar een plasplaats. Niet zo makkelijk op een Indiaas dorpsplein met markt en verkeer en heel veel mensen. Ik vroeg “toilet?” aan een medepassagier. Hij troonde mij mee naar een mestvaalt met varkens en koeien, waar ik probeerde zo dicht mogelijk bij een muurtje te komen zonder in de modder te gaan staan. Ik moest zo goed op mijzelf letten dat ik niet heb opgemerkt of ik veel bekijks had. Waarschijnlijk viel het helemaal niet op. Hoe de dames het moeten doen zou ik niet weten.
Genoeg over eten, slapen en plassen. Vandaag hebben we het indrukwekkende paleis en fort in Jodhpur bezocht. Prachtig! Ook hebben we in de oude stad vele handen geschud van jongens en meisjes en verteld dat we Henk en Eric heten en uit Holland komen. Schattig toch?
Jodhpur is op zich geen mooie stad. Toch is het van bovenaf, vanaf het fort, een mooi gezicht alle blauwe huizen te zien. Ook is het wel bijzonder door de kronkelende steegjes te wandelen, die hier geen verkeer hebben. Opvallend is het hoeveel keurig geklede mensen we zagen, terwijl de straten zo goor zijn. Buiten de oude stad zijn de wegen breed met asfalt in het midden en heel veel zand er omheen. Veel stof dus.
Morgen reizen we voor honderd roepiah (euro 1,70) per persoon in zes uur bijna driehonderd kilometer naar de woestijnstad Jaisalmer. Dat zal wel weer even doorbijten zijn. Benieuwd of er plasgelegenheid is onderweg.
Tot nu toe hebben we prima hotels gehad. Steeds weer is het een verrassing als we in een stad met veel lawaai, stof en drukte ineens een laantje op rijden en in een rustig hotel terecht komen. Onze Lonely Planet gids is onze bijbel, misschien wat simpel maar waar.
De afgelopen twee dagen hadden we een prima hotel dat door de voormalige adelijke familie tot hotel is omgevormd. Overal hangen foto’s van raja’s en prinsessen, met “Best Wishes for 1963” of een dergelijke boodschap erop.
Behalve de rust en de mooie kamer zijn hier (Hotel Ratan Vila in Jodhpur) de maaltijden op zich al bijna de reis waard! Jammer genoeg onthouden we de namen niet, maar het zijn heerlijke vegetarische gerechten. De standaard samenstelling is: een paar pannekoekjes, een soort aardappelgerecht, voor de vleeseters kip (ik zondig hier dus even tegen het voornemen in India uit hygienische overwegingen geen vlees te eten), heerlijke sauzen, worteltjes zo oranje als je je kunt voorstellen. En natuurlijk is er een heerlijk zoet nagerecht en een kop Nescafe.
Onderweg is het wat minder, met name als we met de bus reizen. Gisteren moest ik toch echt even naar de wc, na twee uur in de bus en na een ontbijt met drie koppen thee. Toen de bus even iets langer leek te stoppen ben ik eruit geschicht op zoek naar een plasplaats. Niet zo makkelijk op een Indiaas dorpsplein met markt en verkeer en heel veel mensen. Ik vroeg “toilet?” aan een medepassagier. Hij troonde mij mee naar een mestvaalt met varkens en koeien, waar ik probeerde zo dicht mogelijk bij een muurtje te komen zonder in de modder te gaan staan. Ik moest zo goed op mijzelf letten dat ik niet heb opgemerkt of ik veel bekijks had. Waarschijnlijk viel het helemaal niet op. Hoe de dames het moeten doen zou ik niet weten.
Genoeg over eten, slapen en plassen. Vandaag hebben we het indrukwekkende paleis en fort in Jodhpur bezocht. Prachtig! Ook hebben we in de oude stad vele handen geschud van jongens en meisjes en verteld dat we Henk en Eric heten en uit Holland komen. Schattig toch?
Jodhpur is op zich geen mooie stad. Toch is het van bovenaf, vanaf het fort, een mooi gezicht alle blauwe huizen te zien. Ook is het wel bijzonder door de kronkelende steegjes te wandelen, die hier geen verkeer hebben. Opvallend is het hoeveel keurig geklede mensen we zagen, terwijl de straten zo goor zijn. Buiten de oude stad zijn de wegen breed met asfalt in het midden en heel veel zand er omheen. Veel stof dus.
Morgen reizen we voor honderd roepiah (euro 1,70) per persoon in zes uur bijna driehonderd kilometer naar de woestijnstad Jaisalmer. Dat zal wel weer even doorbijten zijn. Benieuwd of er plasgelegenheid is onderweg.
Posted 26th January 2007 by Eric de Jong
