Tempels, een ceremonie en whiskey

  Oorspronkelijk gepubliceerd op 5 februari 2006 op awayfromwassenaar.blogspot.com.

Onze dagelijkese bezigheid lijkt wel het bezoeken van tempels. Voor iemand die niet van het bezoeken van de tempels houdt, moet Thailand een weinig aantrekkelijk land zijn, tenzij je alleen voor het strand komt.
In elk geval zijn wij vandaag weer begonnen met het bezoeken van een paar hele mooie tempels. Omdat ze nogal ver van ons hotel lagen, zijn we er op lokale wijze naartoe gereisd: per paard en wagen. Dat vervoermiddel is alleen in Lampang nog in gebruik.
Bij de laatste tempel hebben wij onze koetsier bedankt en betaald en zijn we te voet verder gegaan, in de veronderstelling vlak bij een restaurant te zijn. Dat bleek niet zo te zijn, maar zo kwamen we wel bij toeval langs een prachtig teakhouten huis met een soort museum van oude Thaise en Birmese meubels. Een stukje verderop kwamen we bij een restaurant, waar een hele groep buiten zat. Het bleek een ceremonie te zijn voor het bedanken van de huisgeest van een familielid. Die ceremonie is bijna verdwenen, dus voor ons was dit een buitenkansje!
De ceremonie bestaat uit gezellig samenzijn, in trance komen door drinken, roken, het kauwen van betelnut en het dansen op ritmische muziek. Het deed ons Balinees aan. Wij waren (als enige toeristen) welkom en ik mocht ook foto’s maken.
Nu we toch in de Thaise gebruiken raakten, wilden we voor het eten wel een keer een glas Thaise whiskey drinken. Bij een grote bar aan de rivier de Wang probeerden we ons drankje te bestellen, maar Thaise whiskey? Dat begrepen ze niet. Na wat gelachen en gebaren bleek iemand ons te begrijpen: Thai whiskey, yes of course.
We kregen een fles whiskey, drie flessen spuitwater, drie flessen gewoon bronwater en een emmer ijs, plus een stuk of zeven jongens en meisjes bedienend personeel. Die loerden of we ons glas een beetje leegdronken, om direct weer bij te schenken. Vooral Henk werkte dat op zijn zenuwen. We vroegen ons wel af of we de hele fles whiskey hadden besteld, of per glas. In elk geval hebben we na een paar glazen (verdunde) whiskey afgerekend. Buiten zei Henk: “Zie je wel, ze gaven de fles niet mee”. Direct daarna kwam een aardige jongen ons met de fles achterna, “Sorry sir, you forgot your bottle.” We hebben beloofd morgen nog een glas te komen drinken.

Posted 5th February 2006 by Eric de Jong