We zijn letterlijk in de wolken. Tesamen met de lokale mensen lopen we snuivend en hoestend door het mooie bergdorp Mussoorie. Het dorp zelf is niet bijzonder, maar de uitzichten zijn fantastisch, als de bewolking tenminste even verdwijnt. Aan de ene kant zien we het dal met in de diepte de hoofdstad van Uttaranchal, Dehra Dun (35 km hier vandaan), aan de andere kant de besneeuwde bergtoppen van de “echte” Himalaya. Morgen gaan we misschien naar 3000 meter om de toppen wat beter te bekijken.
We hebben weer alles aangetrokken wat we bij ons hebben: T-shirt met lange mouwen, overhemd, trui en jas. Toch hebben we vanmorgen in een zwak zonnetje buiten ontbeten, op het terras van ons hotel. Dat voelde aan als een eerste terrasje in maart in Nederland.In het hotel hebben we vanmorgen een iets mooiere kamer betrokken. De andere kamer had een wel erg hard bed met een lading dekens waaronder we bijna bezweken, maar die toch weinig warmte gaven. Een soort Stiefbeen bed. Nu hebben we voor luttele roepies extra een suite (!) met een bankstel en een zachter bed. Het bad ziet er overigens ook hier uit alsof er de winter lang kolen in bewaard zijn.
De bevolking is hier duidelijk stugger dan in Rajasthan. We worden zelfs door de aanbieders van van alles en nog wat niet direct aangesproken. Als wij vriendelijk glimlachen, of “namaste” (zo ongeveer goeden dag) zeggen, komt er een flauwe knik. Overigens maken de mensen hier een soort zijwaartse knikbeweging als ze ja bedoelen of instemming aangeven.
Gisteren hebben we heerlijk gegeten in een Tibetaans restaurant; dan valt direct op hoe lief en aardig ze daar zijn. Een verademing!
De weersvoorspellingen zijn wel goed, dus we blijven hier nog even.
4
Wat een avontuur in India!
Ik heb niet eerder gereageerd omdat mijn moeder enkele weken terug onderweg naar huis vanuit Frankrijk een auto ongeluk heeft gehad. Gelukkig hebben de airbags van de nieuwe auto haar gered, maar ze is behoorlijk gehavend en gebroken arm en gekneusde ribben. Maar gelukkig kan ze het navertellen.
Ik ben de afgelopen tijd nogal druk in de zorg bezig geweest..
Vandaag heb ik even de tijd genomen om alle verhalen van het begin af aan door te nemen. Moet toch een hele speciale ervaing zijn!
Ik blijf volgen en hooop jullie snel weer te zien als jullie terug zijn!
groetjes,
Raymond (groeten van Mas!)
Reply
Van de sneeuw zitten we weer in de treurige regen met echt vervelend weer. Wat dat betreft missen jullie niks hier. ik heb deze zaterdag zelfs niet aan buitensport gedaan! Dat wil wat zeggen. Marjo gaat het steeds meer naar haar zin krijgen op haar werk. Het lijkt een goede en hoopvolle verandering voor Marjo.
Tom en Annlies zijn langs geweest.
Tom heeft wat problemen met de knie en moest voor onderzoek naar amsterdam. Er is nog geen uitslag.
Met bart gaat het erg goed op zijn kamer en het is heel fijn als hij thuis komt.
Ivo zijn vriend Jochem komt morgen eten (zondag) tegelijk met Ome Daan.
Dat zal wel weer de nodige gespreksstof opleveren.
Hartelijke groeten van Marjo en mij,
Jos
Reply
ha die jongens,nog niet äangevreten”door de muizen? wat zullen jullie je eigen goede bed waarderen bij terugkomst!
ik moet veel lachen om je humoristisvh verslag,eric.nog heel veel reisplezier,hatelijke groet van ons,anke
Reply
ha eric, ik was vergeten jullie nog een goede terugreis te wensen,want als ik het me goed herinner, komen jullie de 20-02-07 terug.
hopelijk bereikt dit berichtje je nog.tot horens/ziens in holland.dag,ook van max de hartelijke groeten,anke