Dag-7. Catania - Siracusa, 17 mei 2019
Met een lokale trein reden we vandaag in bijna anderhalf uur van Catania naar Siracusa. Het is heel praktisch dat we steeds hotels hebben op loopafstand van het station. In Cataniawaren we in drie minuten op het station. In Siracusa waren we even snel weer in ons volgende hotel. We verblijven nu in een voormalig nonnenklooster met twaalf hotelkamers. De kamer is goed, maar zonder franje, een beetje als een klooster dus eigenlijk.
De oude binnenstad is op een kwartier lopen op het eiland Ortigia, ofwel Isole di Ortigia.
Het massatoerisme heeft hier wel toegeslagen, veel meer dan in onze vorige plaats, Catania. Hele groepen banjeren door de straatjes, de meesten vlak bij het grote plein en aan de haven.
Midden op het eiland is een prachtig, maar erg druk plein met barokke gebouwen. Het hoogtepunt is de domkerk.
Dag 8. Het ‘festa dei fiori’ in Noto, 18 mei 2019
Noto is een stadje op ruim dertig kilometer van Siracusa. Het staat op de UNESCO werelderfgoedlijst en dit weekend vindt er het jaarlijkse bloemenfeest – het festa dei fiori – plaats. Redenen genoeg om er met een treinritje van een half uur naar toe te gaan.
Wij waren niet als enigen op dat idee gekomen. Het piepkleine treintje puilde uit van de passagiers en er stonden nog steeds mensen op het perron die ook graag mee wilden. Na wat telefoneren door de conducteur werd er een extra bus ingezet. Wij kozen toch maar voor de iets minder volle trein.
Als verwende Nederlanders verwachtten wij een stadje vol bloemen, maar dat viel een beetje tegen. Het bleek één smalle straat te zijn die bedekt was met een tapijt van bloemen. Mooi, maar toch wat weinig om dat zo enorm aan te prijzen. Verder was er een enorme braderie met slenterende mensen, die wij in Nederland niet snel zouden bezoeken. Gelukkig waren er ook nog de mooie monumenten die we konden bezoeken. En er waren een paar kleine muziekkorpsen.
Behalve de onvermijdelijke kerken (nog steeds mooi en een bezoek waard) bezochten we het paleis van de voormalige prins, het Palazzo di Nicolaci.
Om de grootste drukte te vermijden, namen we om 15:45 uur de trein weer terug naar onze standplaats Siracusa. Daar werd de toch al bewolkte dag behoorlijk donker, maar het ging niet regenen. Het blijft wel koel.
Dag 9. Een dag vol archeologie, 19 mei 2019
De Grieken hebben met zo’n miljoen mensen in het zuidoosten van Sicilië gewoond en heel wat restanten van bouwwerken nagelaten. Het Teatro Greco dateert uit de eerste helft van de vijfde eeuw voor Christus en wordt nog steeds gebruikt. Er konden maximaal 16000 mensen in, tegenwoordig minder omdat een deel onbruikbaar is
Bij het theater in de buurt is een hoge grot waar je in kunt lopen en die een bijzondere akoestiek heeft. Bijna iedereen maakt er vreemde geluiden, zingt of fluit. Caravaggio was hier ook en hij noemde deze grot het ‘oor van Dionysus’, een Griekse tiran
In het archeologische museum van Siracusa kun je duizenden brokstukjes van de oudheid bewonderen. Gelukkig zijn er ook grotere brokken en zijn er heel wat scherven met monnikengeduld in elkaar gepast tot vaasjes, vazen, beeldjes en beelden.
We hebben deze museumdag natuurlijk een beetje aangekleed met gezellig terrasbezoek en Italiaans ijs. Dat levert behalve rust voor mijn zere voeten en lekkernijen, ook een studie op van de Italianen.
Het is een open deur, maar ze voldoen toch wel heel erg vaak aan het stereotype beeld dat wij van hen hebben: zeer aanwezig, veel praten (sommigen lijken nooit adem te hoeven halen) en veel aandacht voor het uiterlijk. Vrouwen hebben lang haar, gelakte nagels, opvallende kleding en zijn dus zeer aanwezig. Mannen hebben een baard, of zijn minstens een week vergeten zich te scheren, hebben een zonnebril, zoenen elkaar net zoveel als de vrouwen en zijn heel bewust nonchalant. Vooral in het trendy café-restaurant waar wij even op adem kwamen, zagen we ze in groepjes. Leuk om naar te kijken. Een hele dag alleen maar de oudheid wordt anders een beetje eentonig’
Dag 10. Chiuso il lunedi, 20 mei 2019
Waarom zijn toch wereldwijd de musea op maandag gesloten, chiuso il lunedi? Vandaag stonden we voor gesloten deuren bij de kerk waar we een echte Caravaggio wilden bewonderen. Ook andere musea waren gesloten. Omdat het prachtig zomers weer was vandaag, was het geen straf om nog eens door de straten van Ortigia, het oude deel van Siracusa te dwalen.
Het was ook heerlijk weer om heerlijk in de zon of in de schaduw een boek te lezen en de voorbijgangers te bekijken. Er trekken ontelbare scholieren voorbij, jongens bij de jongens, meisjes bij de meisjes. Groepen (oudere) toeristen trekken achter gidsen aan. We hebben ook al groepen Aziatische toeristen waargenomen. Vroeger onderscheidden die zich ook door hun manische fotografeergedrag, maar dat is met de smartphone inmiddels overal gemeengoed. Iedereen loopt voortdurend met een telefoontje op een stok zichzelf te fotograferen en filmen met wijzigende achtergrond. Heb je geen selfie gemaakt, dan ben je daar niet geweest.